sobota, 2 lutego 2013

X Japan

X Japan to zespół- legenda.  Założeniami X Japan było szokowanie ludzi oraz  granie heavy metalu co w latach 80 nie było niczym szczególnym. Mimo że nie byli pionierami w visual kei to im udało się odnieść sukces o jakim inne zespoły mogły pomarzyć.






A wszystko zaczęło się w latach 70 gdy dwóch przyjaciół Toshi i Yoshiki postanowili założyć zespół, który nazwali Naitsu. Yoshiki został perkusistą, a Toshi gitarzystą. Były to czasy gdy obaj jeszcze chodzili do szkoły, więc gdy ówczesny wokalista przeniósł się do innej szkoły Toshi zajął jego miejsce. Tak dotrwali do drugiej klasy liceum, wtedy też wszyscy oprócz Toshi'ego i Yoshiki'ego opuścili zespół. Jednak to ich nie zraziło. Yoshiki zaprosił do współpracy osoby z innych szkół, a w roku 1982 zespół zmienił nazwę na X. Nie musieli długo czekać na sukces, już w trzeciej klasie liceum udało im się zagrać koncert na który przyszło 3000 ludzi. Po skończeniu szkoły chłopaki wyjechali do Tokio, gdzie rozpoczęli poszukiwania reszty członków zespołu. Formowanie zespołu zajęło im ok. roku. W1985  X wydał swój pierwszy singel I'll Kill You który rozszedł się w nakładzie 1000 kopii, a w lipcu tego samego roku ukazała się składanka  Heavy Metal Force zaś w 1986 wydano singel- Orgasm. X miał jednak pecha. Nikt oprócz Yoshiki'ego  i Toshi'ego nie zagrzał w nim długo miejsca. Wiele lat później Yoshiki mówił że ex-członków należących do X jest mniej więcej 30. Zwykle odchodzili zaraz po tym, jak przefarbowali sobie włosy na blond. Yoshiki tłumaczył, że: "każdy kto tu dołączy, przemaluje włosy na blond, idzie do innego zespołu. Ludzie zwykli nas nazywać fabryką blondynów". Nawet gdy w zespole był tylko wokalista i perkusista X nie zaprzestawał swojej działalności. W końcu na horyzoncie pojawił Taiji- basista i mimo że w 1986 opuścił zespół to powrócił do niego z powrotem w 1987 i stał się jego oficjalnym członkiem. W tym czasie X został poproszony o nagranie paru utworów do albumu Skull Trash Zone. Chłopcy na gwałt potrzebowali gitarzysty. I tym razem los się do nich uśmiechnął. Pata ex- członek Black Rose zgodził im się pomóc, ale tylko jednorazowo. Nagrali Stab Me In The Back i jeszcze jedną piosenkę. Po skończeniu nagrań do zespołu dołączył ex lider Saiber Tiger, hide. W tym czasie zespół zdecydował się na przyjęcie jeszcze jednego gitarzysty- Isao, jednak chłopak nie gościł w szeregach Xa zbyt długo- z powodu poważnego wypadku motocyklowego musiał opuścić grupę. Z powodu braku jednego z gitarzystów Yoshiki i spółka znów postanowili zwrócić się do Paty. Ten zgodził się zostać już stałym członkiem zespołu. 









Chłopcy zaczęli kreować swój własny styl - robili sobie ostry makijaż, nosili 'wystrzałowe' fryzury, na koncertach przeprowadzali totalną demolkę, rozwalali wszystko, co się dało- ofiarą padały głównie instrumenty. Z tego tez powodu, niektóre zespoły nie były zbyt chętne do wspólnych występów z X'em.. Mówiono nawet "gdzie wystąpi X tam nie wyrośnie trawa".
 W 1988 roku, pod znakiem wytwórni Extasy Records, zespół wydał swój pierwszy album, pt. Vanishing Vision który już w pierwszy tygodniu rozszedł się w ilości około 10 000 kopii.







Rok później, 21 kwietnia 1989 roku X w sklepach muzycznych pojawił się drugi album, Blue Blood (majorowy debiut zespołu), a 1 września światło dzienne ujrzał trzeci singiel- Kurenai, który już w pierwszy tygodniu od premiery wspiął się na 5 miejsce 'Oricon Charts'. Jednak jeszcze większy sukces osiągnął wydany w 1 grudnia czwarty singiel-Endless Rain, który w pierwszym tygodniu osiągnął już 3 miejsce w rankingu Oricon.  W grudniu X wyruszył w swoją pierwszą trasę którą zakończono w 1990. Yoshiki nie próżnował w czasie koncertów co negatywnie odbiło się na jego zdrowiu. Kumple z zespołu zaczęli nawet żartować " jeśli chcesz zabić Yoshiki'ego graj szybkie kawałki". Niestety ten dowcip omal się nie spełnił. Zespół musiał odwołać wszystkie koncerty, ale powrócili 4 lutego 1990 występem w Nippon Budokan, jeden z największych hal koncertowych w Japonii. Przez 2 lata nie działo nic szczególnego w karierze zespołu. Nagrywali płyty, koncertowali, wygrywali różne nagrody i pieli się po szczeblach popularności.
25 sierpnia 1992 roku, z uwagi na to, że w Stanach Zjednoczonych istniała już kapela o nazwie 'X', chłopcy zdecydowali się przemienić nazwę z X na X JAPAN. W tym samym miesiącu do zespołu dołączył Heath, zajmując miejsce Taijiego przy basie. 








Nic nie trwa wiecznie. W 1995 po wielu latach spędzonych w  X Japan Toshi zdecydował się opuścić zespół. Reszta stwierdziła że beż niego to już nie to samo i postanowili  rozwiązać grupę. Swój porzegnalny koncert zagrali w sylwestra. Mówi się że Yoshiki  i hide planowali reaktywację X Japan w 2000 roku, ale przeszkodziła w tym śmierć hide w 1998.






X Japan został reaktywowany w 2007r. Nagrali piosenkę do filmu Piła IV  zatytułowaną I.V. Nowym gitarzystą został Sugizo ( gitarzysta Luna Sea oraz wykonawca solowy). Nikt nie zapomniał o Hide dlatego też jako liczbę członków zespołu podaje się sześć a nie pięć.
W 2008 X Japan wystąpiło także na HIDE Memorial Summit, dwu dniowy koncert w Ajinomoto Stadium, na którym zagrało około dwudziestu artystów, włączając w to Dir en Grey, D'espairsRay, Luna Sea i T.M.Revolution. 



































Toshi

 Prawdziwe imię i nazwisko: Toshimitsu Deyama
 Ksywka: Toshi
 Wiek: 48 lat
 Data urodzenia: 10 października 1965 r
 Miejsce urodzenia: prefektura Chiba
 Funkcja w zespole: wokalista

 Toshi ma trzech starszych braci a jego matka jest nauczycielką gry na fortepianie. Umie grać na gitarze i fortepianie. Na początku istnienia X Japan był gitarzystą jednak po odejściu wokalisty z racji że umiał śpiewać najlepiej ze wszystkich to jemu przypadła w udziale rola wokalisty. Jego głos obejmuje 3 oktawy.  W lutym 1997 poślubił aktorkę Kaori Moritani znaną również jako Wanku. Wyjechał razem z nią do Los Angeles. Tam spotkał się z "uzdrawiającą" muzyką Toru Kurabuchi znanego lepiej jako Masaya.  Zakupiony w sklepie z CD album: Itoshiki Inochi no Uta poruszył go do łez i był pierwszym krokiem do tego, aby wstąpić w szeregi organizacji "Home of Heart", której był wierny przez kolejne ponad 10 lat.  Jego wszystkie występy kontrolował Masaya. Toshi diametralnie zmienił swój styl - ściął długie włosy i podróżując po całej Japonii i innych krajach, dawał akustyczne koncerty dla niewielkich publiczności w szpitalach, szkołach, domach opieki społecznej i innych instytucjach. W 2004 roku zmuszony został przerwać tą działalność ze względu na skandal dotyczący Masai i jego religijnej sekty, Lemurii (której notabene Toshi i Wanku byli członkami). W 2010 podczas konferencji prasowej ogłosił że kończy swoją współpracę z Masayą jak również że rozwodzi się z Kaori. Dodatkowo Toshi w grudniu złożył wniosek o bankructwo ze względu na ogromną sumę nieopłaconych wydatków dokonywanych przez Masayę i Home of Hart w imieniu artysty. Sprawą tą zajęła się firma dochodzeniowa, która pracuje nad wyjaśnieniem, czy piosenkarz rzeczywiście jest winien tyle pieniędzy, ile zostało ujawnione. Podano bowiem, że straty artysty sięgają stu milionów jenów, czyli ponad trzy miliony złotych.
Podczas kariery solowej wydał 1 album i 3 single ( Toshi with T-Earth).












Pata

Prawdziwe imię i nazwisko: Tomoaki Ishizuka
Ksywka: Pata
Wiek: 48 lat
Data urodzenia: 4 listopada 1965 r
Miejsce urodzenia: prefektura Chiba
Funkcja w zespole: gitarzysta

Ciekawostka: Pata swój pseudonim wziął od nazwy mangi Patalliro!, ponieważ uważa, że przypomina jednego z bohaterów.

Pata dołączył do X Japan w 1987 jako gitarzysta rytmiczny i prowadzący. Na początku pomagał w nagraniach studyjnych i grał razem z nimi w trasie, gdy dołączył jako stały członek zespołu złamał sobie rękę. Pata jest cichym i spokojnym człowiekiem.Po rozpadzie X Japan, Pata wydał swój pierwszy solowy album Pata's 1st album, a później kolejny o nazwie Raised on Rock. 
Razem z Heathem założył grupę Dope HEADz (wstrzymali działalność po wydaniu dwóch albumów). 
W 2003 roku dołączył do zespołu Ra:In (Rock and Inspiration). W tym samym roku wydali album In Line oraz drugi w 2006 Before The Siren. 















Heath


 Prawdziwe imię i nazwisko: Hiroshi Morie
 Ksywka: Heath
 Wiek: 45 lat
 Data urodzenia: 22 stycznia 1968 r
 Miejsce urodzenia: Amagasaki
 Funkcja w zespole: basista

Zanim przyłączył się do X Japan w sierpniu 1992 roku  grał m.in. w Paranoia, Media Youth czy Majestic Isabelle. Na początku Heath czuł się trochę nieswojo w zespole bo inni członkowie znali się ze sobą dużo dłużej. Fanom również ciężko było się przestawić z mocnej i agresywnej gry na basie Taiji'ego na łagodniejszy styl Heatha. Jednak te problemy zostały szybko rozwiane, kiedy Heath nagrał "Art of Life" razem z zespołem. W 1994 r. Heath wydał swój pierwszy solowy album "Heath", a następnie (po rozpadzie X Japan) drugi "Gang Age Cubist" w 1998 r. Na basie grał również w solowych projektach hide i Paty.












Yoshiki

Prawdziwe imię i nazwisko: Yoshiki Hayashi
Ksywka: Yoshiki
Wiek: 48 lat
Data urodzenia: 20 listopada 1965 r
Miejsce urodzenia: prefektura Chiba
Funkcja w zespole: lider, perkusista

Yoshiki od małego miał styczność z instrumentami, gdyż jego matka była nauczycielką gry na fortepianie. On sam zaczął uczyć się grać na tym instrumencie gdy skończył 5 lat. Gdy miał 10 lat zaczął grać na perkusji. Z Toshim poznał się w przedszkolu. Po skończeniu liceum założył X Japan. Żadna wytwórnia nie chciała z nimi współpracować to też matka Yoshikiego postanowiła sprzedać rodzinną firmę, a pieniądze ze sprzedaży przeznaczyć na założenie własnej wytwórni- Extasy Records, co pozwoliło na  nagranie pierwszych piosenek  X Japan. W 1988 roku Yoshiki podpisał kontrakt z dwoma innymi muzykami.

Podczas koncertów Yoshiki gra jednocześnie na perkusji i pianinie. Gdy jednak podczas piosenki nie ma czasu na "przesiadkę", nagrywa przed występem w studiu solówkę pianina albo perkusji. Z powodu jego dosyć energicznej gry na perkusji często boli go kark. A gdy sprawa staje się naprawdę poważna, zmuszony jest do noszenia kołnierza ortopedycznego.
Yoshiki tego że gra na perkusji i pianinie umie  również grać na zwykłej gitarze oraz basowej.
Po śmierci swojego przyjaciela hide z którym planował reaktywację X Japan, Yoshiki popada w trwającą 2 lata depresje w wyniku której nie jest w stanie nic tworzyć ani grać, wyjeżdża do Los Angeles. Ostatecznie po wyjściu z choroby, wraca do pracy nad produkcją i pisaniem tekstów dla swojego projektu o nazwie Extasy Records, współpracując z takimi zespołami jak: Dir En Grey, Glay, Kidney Thieves i Abandoned Pools. 
W grudniu 2002 roku Yoshiki rozpoczyna projekt Violet UK, a w 2006 założył razem Gacktem S.K.I.N w skład którego weszli również Sugizo i Miyavi. Praca tego zespołu została wstrzymana gdy w 2007 X Japan został reaktywowany.
W ostatnich kilku latach Yoshiki pracował również jako producent wykonawczy (a także pisząc muzykę) do filmów takich jak: Katakumby, Piła IV, Repo The Genetic Opera  i Goemon . 
Na początku 2012 roku, podczas 69. edycji gali Złotych Globów została oficjalnie przedstawiona kompozycja napisana przez Yoshikiego, która od tego momentu uświetnia każdą galę. Rok później, 15. stycznia 2013, motyw został oficjalnie wydany  w 111 krajach na świecie pod nazwą: Golden Globe Theme.













Taiji

Prawdziwe imię i nazwisko: Taiji Sawada
Ksywka: Taiji
Wiek: 45
Data urodzenia: 12 lipca 1966 r
Miejsce urodzenia: prefektura Chiba
Data śmierci: 17 lipca 2011 r
Funkcja w zespole: basista

W latach 1985- 1992 był basistą  X Japan. Po opuszczeniu zespołu i rozwodzie stracił wszystkie pieniądze i nie miał żadnego dochodu. Po śmierci hide postanowił zmienić swoje życie, rzucił nałogi i powrócił do muzycznego światka. W 2000 roku wydał swoją biografie, a w 2004 razem ze swoją siostrą grał w zespole Otokaze. W 2006 wznowił działalność grupy D.T.R, lecz zakończyła się ona trzy lata później. W tym samym roku powstał jego kolejny zespół - Taiji with HEAVEN's. Taiji oprócz grania w zespołach był również modelem i projektował biżuterię dla Arizona Freedom.
W 2010 roku razem ze swoim przyjacielem, gitarzystą Shu utworzył formacją TSP- Taiji & Shu Project. Nie wydali żadnego albumu, nagrali jedynie kilka piosenek.
W ostatnich latach Taiji zmagał się z wieloma chorobami. Od wielu lat cierpiał z powodu skutków ubocznych przebytego udaru mózgu i epilepsji. Przeszedł także skomplikowaną operację wstawiania protezy stawu biodrowego, po której nastąpiły powikłania. Cudem było, że był w stanie samodzielnie chodzić bez użycia kul. 
11 lipca 2011 roku Taiji został aresztowany za zakłócanie porządku i napad na stewardessę. Nie zostały wyjaśnione motywy jego postępowania. Trzy dni później muzyk został przewieziony na oddział intensywnej terapii po tym, jak usiłował popełnić samobójstwo wieszając się na prześcieradle. Niestety nie udało się go uratować. Nastąpiła śmierć mózgu i w wyniku decyzji rodziny, 17 lipca 2011 został odłączony od systemu sztucznego podtrzymywania życia. Zmarł w wieku 45 lat.














hide


Prawdziwe imię i nazwisko: Hideto Matsumoto
Ksywka: hide (wymowa hide nie "hajd")
Wiek: 34 lata
Data urodzenia: 13 grudnia 1964 r
Miejsce urodzenia: Yokosuka
Data śmierci: 2 maja 1998 r
Funkcja w zespole: gitarzysta


Jeden z najbardziej znanych gitarzystów na japońskiej scenie muzycznej. Kiedy X Japan rozpadło się rozpoczął solową karierę muzyczną m.in. w zespołach Zilch i Saber Tiger. Grał bardzo różną muzykę od metalu będąc jeszcze w X Japan po ballady, rock i brzmienia elektroniczne. Wiele z jego utworów są bardzo lubiane do dzisiaj podobnie jak on sam. Muzyką rockową zainteresował się już jako nastolatek po tym jak jego kolega zaprezentował mu album zespołu Kiss. Biorąc pod uwagę jego ubiór i zachowanie sceniczne Kiss miał na niego ogromny wpływ. Swoją pierwszą gitarę dostał od babci, a swój pierwszy zespół założył w 1981, był to wspomniany Saber Tiger, który zmienił nazwę na Yokosuka Saber Tiger. Zespół rozpadł się z powodu ciągłych zmian w składzie. W latach 80-tych założył wytwórnię LEMONed, która promowała m.in. grupę Zeppet Store. Po rozpadzie X Japan hide założył w Kalifornii zespół Zilch. Angielskie teksty piosenek i industrialna muzyka wskazywała na to że hide chce zwrócić na siebie uwagę międzynarodowej publiczności.
Niestety nie dane mu było zrealizować to marzenie, ponieważ 2 mają 1998 został znaleziony nieprzytomny w swoim domu i zmarł w karetce w drodze do szpitala. Na jego pogrzeb przyszło ponad 50 000 ludzi.
W 2000 roku w Yokosuce zostało otwarte muzeum poświęcone artyście, zostało ono z zamknięte w 2005 roku. W 10 rocznicę śmierci artysty zorganizowano festiwal na cześć hide- hide Memorial Summit. Odbył się on 3-4 mają 2008 na stadionie Ajinomoto. Po wznowieniu działalności hide jest obecny na koncertach w postaci holograficznego obrazu.

( więcej informacji na temat hide podam w maju, gdy będzie jego rocznica śmierci)















Sugizo


Prawdziwe imię i nazwisko: Yasuhiro Sugihara/ ne Sugihara
Ksywka: Sugizo
Wiek: 44 lata
Data urodzenia:8 lipca 1969
Miejsce urodzenia: Hadano
Funkcja w zespole: gitarzysta


Sugizo zanim przyłączył się do X Japan przez wiele lat był i zresztą nadal jest gitarzystą Luna Sea. W LS jest od 1989 roku, gdy jeszcze nosiła poprzednią nazwę Lunacy. Po przystąpieniu do wytwórni Extasy Records zmienili nazwę właśnie na Luna Sea. Po rozwiązaniu zespołu w 2000 roku Sugizo zajął się rozwojem swojej kariery solowej. Po raz pierwszy Sugizo wystąpił z X Japan w marcu 2008 roku na ich pierwszym koncercie po reaktywacji, natomiast 1 maja 2009 roku został oficjalnie szóstym członkiem zespołu (na miejsce hide). W grudniu 2009 razem z grupą Juno Reactor wybrał się na trasę koncertową po Europie. 
Prywatnie jest od kilku lat tatą - ma córkę Lunę. 

 ( więcej o tym panu będzie gdy będę przedstawiać jego macierzysty zespół Luna Sea)













no to teraz może parę filmików:





"Kurenai"
jak chcecie to przewińcie bo trochę przy długie to intro


 "Endless Rain"
Jedna z ballad w wykonaniu X Japan


"I.V"
Sound Track z "Piły IV"

" Born To Be Free"


członkowie X Japan rozpanoszyli się w domu Yoshikiego, jak otworzyć drzwi za pomocą telefonu (stacjonarnego)?, dlaczego hide wywala Heatha sprzed telewizora?
ps. Pata zostaw kota w spokoju;)











źródło:
http://kurenai.dbv.pl/news.php - polski Street Team X Japan
http://www.jame-world.com/pl/ - JaME Polska
własne

______________________________

Tą notkę pisałam 3 dni i przyznam szczerze że nie przypuszczałam że będzie aż tak długa. Jak ktoś dotarł do tego momentu to będę z tego powodu  bardzo szczęśliwa ;P




piątek, 18 stycznia 2013

Visual Kei

Witam w nowym roku. Jak widzę odwiedzacie mojego bloga co bardzo mnie cieszy, ale...
zawsze musi pojawić się jakieś "ale". Ale martwi mnie że nie chcecie komentować postów. Nie wnikam dlaczego nie chcecie komentować ale uwierzcie że nawet negatywne komentarze są dla mnie budujące. Dzięki  nim będę wiedziała co mam poprawić, z czym skończyć pisać a za co nowego się wziąć.

No to żale wylane można przejść do meritum;)



Visual Kei - to moda, styl ubioru i zachowania, przyjęty wśród muzyków japońskich, charakteryzujący się kolorowym, ekscentrycznym, szokującym makijażem, fryzurami i kostiumami oraz łączącym elementy obu płci, Styl ten powstał pod koniec XX wieku. Jest traktowany częściowo jako osobne zjawisko kulturowe, a częściowo jako nieodłączna cecha japońskiego rocka niezależnego. Można to przetłumaczyć jak "wizualny styl".
To swoiste zjawisko kulturowe zostało zapoczątkowane wl latach 80 przez japońskie zespoły muzyczne takie jak: X Japan, D'erlanger czy Buck- Tick . W latach 90 visual kei był coraz popularniejszy w całej Japonii, a było to związane z rekordową liczbą sprzedaży płyt popularnych w tym czasie zespołów: X Japan,  Galy czy Luna Sea. Drastyczna zmiana w wizerunku tych grup tylko powiększyła ich popularność. Pod koniec lat 90. zainteresowanie visual kei zaczęło powoli spadać, a X Japan został rozwiązany. Około 2007 visual kei powróciło za sprawą wznowienia X Japan, czy próby wznowienia Luna Sea, co zostało opisane przez media jako Neo visual kei

A to niektóre z zespołów które miały lub mają styl visual kei:


THE GAZETTE


 X JAPAN (tak wyglądali kiedyś)


X JAPAN (  a tak teraz) 

LUNA SEA (kiedyś)

LUNA SEA (teraz)


LOLITA-23-Q

SADIE


 AN CAFE


A teraz zapowiadam cykl wpisów o zespołach j rockowych  i nie tylko;)
może to was zachęci do komentowania

niedziela, 30 grudnia 2012

Zwyczaje sylwestrowe w Azji







Japonia

Przygotowania do przyjęcia Nowego Roku w Japonii rozpoczynają się dosyć wcześnie. Dzień ten jest traktowany jako odrodzenie czyli nowy start w życiu każdego człowieka i dlatego wszystko należy zakończyć jeszcze przed upływem Starego Roku i odpowiednio przygotować się na nadchodzące lepsze czasy. Już na kilka tygodni przed świętowaniem Japończycy robią generalne porządki w domach i biurach. Wszyscy wysyłają sobie kartki z życzeniami noworocznymi. Ponadto organizuje się przyjęcia nazywane bonen-kai w celu zapomnienia Starego Roku i wszystkich złych wspomnień z nim związanych. Aby zapewnić sobie długowieczność i pomyślność, wejścia i bramy są przystrajane kodomatsu  czyli ornamentami z sosny, śliwy lub bambusa.

W sylwestrową noc Japończycy spożywają uroczysta kolację w gronie rodzinnym, na której serwowane są tradycyjne potrawy. Wśród nich najważniejsza jest toshikoshi-soba czyli makaron gryczany. Natomiast o dwunastej można usłyszeć 108 uderzeń dzwonów dobiegających z buddyjskich świątyń, które mają uwolnić ludzi od złych mocy. Zwyczaj ten wywodzi się z wierzeń Japończyków, że każdy człowiek nosi w sobie 108 grzechów, które należy z siebie „zmyć” przed nadejściem Nowego Roku. Wówczas wielu ludzi wybiera się do shintoistycznych i buddyjskich świątyń w celu modlitwy o opiekę nad rodziną i domem, a także z prośbą o pomyślne życie.

Wielu Japończyków rozpoczyna pierwszy dzień nowego roku od hatsu-hindoe czyli od oglądania wschodu słońca. Śniadanie składa się ze specjalnej zupy z ciastkami ryżowymi zwanej omochi. Innymi tradycyjnymi potrawami są też ikry śledzia, słodka czarna fasola sojowa, a także rybna rolada kamaboko. Ponadto należy wypić w tym dniu szczególny rodzaj sake, który gwarantuje długowieczność. Japończycy nie pracują do 3 stycznia. Wszystkie urzędy i firmy państwowe są do tego czasu zamknięte. wolny czas wykorzystuje się, aby odwiedzić rodzinę i przyjaciół. Dzieci otrzymują otoshi-dama czyli pieniądze jako prezent noworoczny. W niektórych domach pielęgnuje się także tradycję przeróżnych zabaw takich jak gra w japońskiego badmintona - hanetsuki lub puszczanie latawców. Obecnie, wiele z zwyczajów zaczyna zanikać, gdyż Japończycy coraz częściej decydują się na wyjazdy zagraniczne w tym okresie czasu.




Chiny

Najbardziej znanym obyczajem w sylwester w Chinach jest jednak taniec smoka wykonywany na ulicach. Smoka wykonuje się z bambusa, papieru lub drewna, a w jego wnętrzu umieszcza się latarnie. W chińskich rodzinach Sylwester obchodzi się w dużym gronie przy wspólnym posiłku. Głównie podaje się drób i ryby by zapewnić powodzenie biesiadnikom. Oprócz tego popularne są dania wegetariańskie, okrągłe knedle przypominające monety (obdażają bogactwem), suszona fasola symbolizująca zdrowie, dania z makaronem oraz słodycze. Podaje się również ciasta oraz mandarynki. Kolorowe ulice pozostają jednak najbardziej znanym symbolem witania Nowego Roku.

Chiński Nowy Rok przypada zazwyczaj między końcem stycznia a końcem lutego. To najważniejsze wydarzenie w kalendarzu chińskim zwane jest również Świętem Wiosny. Tradycyjnie trwa 15 dni i kończy się Świętem Latarni. Jedna z legend mówi, że dawno temu istniała w Chinach wielka bestia o imieniu Nian. Miała ona ogromną paszczę i za jezdnym razem mogła pożreć całą masę ludzi. Wszyscy mieszkańcy Chin byli przerażeni. Na ratunek przyszedł im pewien starzec. Namówił on bestię, aby połknęła wszystkie istniejące na ziemi potwory, bo mogą one być dla niej większym zagrożeniem niż ludzie. I tak się stało. Mędrzec, który okazał się później nieśmiertelnym Bogiem, zanim opuścił ziemię, nakazał ludziom, by, co roku wieszali w oknach czerwone dekoracje mające odstraszyć potwora. Przygotowania do święta wiosny rozpoczynają się już na początku grudnia. Najważniejszym dniem jest wigilia Nowego Roku. Spędza się ją w domu w gronie rodziny, a wszyscy nawzajem obdarowują się prezentami. Zazwyczaj są to świeże owoce, cukierki lub koperty z pieniędzmi. W nocy ulicę rozświetlają pokazy sztucznych ogni. Do tradycji należy również składanie ofiar na domowych ołtarzykach poświęconych przodkom. Drugiego dnia mieszkańcy świętują na ulicach, a charakterystycznymi rytuałami są: taniec smoka oraz taniec lwa. Taniec smoka służy okazaniu szacunku stworowi, który dla Chińczyków jest uosobieniem dobroci i urodzaju. Z kolei taniec lwa nawiązuje do legendy, gdy jeden z cesarzy dynastii Tang w swoim śnie został uratowany przed demonami przez króla zwierząt. 


Indie

Według tradycyjnych kalendarzy pożegnanie starego i powitanie Nowego Roku przypada w Indiach najczęściej w połowie kwietnia. Tak dzieje się m.in. w indyjskich stanach Bengal, Kerala, i łączy się z rozpoczęciem prac rolniczych. W dniu Nowego Roku domy i hinduskie świątynie zdobione są lampami oliwnymi i girlandami z kwiatów. W stanie Radżastan za początek nowego roku uznawane jest święto Divali wypadające zwykle późną jesienią. Zapala się wówczas malutkie świeczk i, które puszcza jak papierowe łódki na jeziorach i stawach. Innym świętem rozpoczynającym Nowy Rok jest Gudi Padwa. Odbywa się na przełomie marca i kwietnia na pamiątkę dnia, w którym według wierzeń Brahma stworzył świat po potopie. Święto rozpoczyna żuciem słodko-gorzkiej pasty zrobionej z liści miodli indyjskiej. Muszą jej spróbować wszyscy członkowie rodziny, a ma to oczyścić krew i ochronić przed katastrofami w Nowym Roku.







Szczęśliwego Nowego Roku 2013!!













źródło: http://www.sylwester-chiny.sylwesteroferty.pl/
          http://www.odyssei.com/sylwester-w-innym-stylu/635_news.html
          http://horoskop.wp.pl/kat,1015979,page,2,title,Nowy-Rok-w-Chinach-i-Indiach,wid,11874893,wiadomosc.html

sobota, 22 grudnia 2012

Boże Narodzenie w Japonii

Końca świata nie było, ale za to wielkimi krokami zbliżają się święta Bożego Narodzenia. Jak wyglądają przygotowania do nich w Polsce to każdy wie, ale jak obchodzą je Japończycy i czy w ogóle je obchodzą?





Ponieważ 90% mieszkańców Japonii wyznaje Buddyzm, Święta Bożego Narodzenia nie mają dla nich znaczenia religijnego nawet w najmniejszym stopniu. Dlaczego więc je w ogóle obchodzą? Ponieważ Japonia jest stosunkowo młodym krajem, który źródła swej kultury ma głównie w Chinach i Korei, Japończycy mają wiele kompleksów „narodowościowych” i chcą udowodnić za wszelką cenę, że to właśnie Japonia leży w centrum wszechświata. Skoro więc Amerykanie obchodzą Święta Bożego Narodzenia, które stanowią tak naprawdę jedno z najważniejszych wydarzeń w roku, to przecież Japończycy nie mogą być gorsi!




Japońskie Święta Bożego Narodzenia są przede wszystkim imprezą komercyjną.
Pierwszą, najbardziej szokującą rzeczą na wystawie jednego ze słynnych japońskich sklepów był plakat Świętego Mikołaja powieszonego na krzyżu! No, ale o co wam w ogóle chodzi? Przecież krzyż to symbol religii katolickiej… No więc skoro Święta Bożego Narodzenia wiążą się z religią i krzyż też, a Mikołaj jest ściśle związany z obydwoma, to czemu nie? To świadczy o tym, że Japończycy w ogóle, w najmniejszym nawet stopniu, nie rozumieją tego, w czym próbują brać czynny udział.
Już dla odmiany zabawne, a nie szokujące, są reklamy z udziałem Świętego Mikołaja nurkującego pod wodą w akwariach wypełnionych kolorowymi rybkami. No bo czemu i nie?
Tradycją narodową stało się dla Japończyków jedzenie ciasta na święta tzw. “kurismasu keeki” (christmas cake) – im bardziej słodkie i paskudne, tym lepiej. Oczywiście musi być też pięknie udekorowane, inaczej się nie liczy. W każdym razie bez ciasta nie ma Świąt. Po 25 grudnia ciasta podobno tracą swój smak!





Kolację wigilijną Japończycy mają bardzo nietypową. Spędzają ją w KFC! Obowiązkowo! Zwyczaj wziął się od amerykańskiego święta dziękczynienia. Skoro Amerykanie jedzą indyka, a na wyspach nie ma ich zbyt wiele… no cóż… trzeba zadowolić się kurczakiem, przecież to prawie jak taki mały indyk! Japońskie KFC w wigilię zarabiają ponad 20% swojego rocznego dochodu.

   W Japonii Święta Bożego Narodzenia nie są imprezą rodzinną! Japończycy stworzyli sobie coś na kształt drugich walentynek i Święta spędza się u nich z dziewczyną, żoną lub, co naprawdę u nich częste, z kochanką! Bardzo wiele podczas świąt zarabiają tak zwane „Love Hotel”.

Oczywiście dzieci dostają prezenty, bo inaczej gdzie i po co byłaby ta komercja? Sporo dzieci w Japonii myśli, że Gwiazdka, to narodziny Świętego Mikołaja. Jest też choinka i cała masa świątecznych dekoracji w domu i poza nim. Wszystkie jednak muszą być obowiązkowo zdemontowane przed Nowym Rokiem, który stanowi prawdziwe, tradycyjne japońskie Święto.


"Cicha Noc" zapisana w japońskiej hiraganie






artykuł pochodzi ze strony: http://nastek.pl/inne/5180,Boze-Narodzenie-w-Japonii

sobota, 1 grudnia 2012

Japońska moda

Japońska moda jest bardzo różnorodna. Od różowych sukienusi z falbankami i kokardkami po poważne i dojrzale stylizacje, od różnokolorowych ciuchów na których widok człowiek dostaje oczopląsu do eleganckich ubrań. Japonki śledzą modowe nowinki i czerpią z nich inspiracje.


A oto kilka styli które można spotkać na tokijskich i nie tylko ulicach:

Ganguro


Ten styl to całkowite zaprzeczenie piękna cenionego przez Japończyków, czyli bladej cery, gęstych i dobrze utrzymanych włosów oraz naturalnego piękna. Ganguro opalają się na brąz tlenia swoje włosy niszcząc je przy tym, stawiają na bardzo mocny wyzywający makijaż. Chociaż styl ten już wygasa w Japonii ( powstał na początku lat dziewięćdziesiątych) to wciąż można spotkać dziewczyny tak wyglądające. Najważniejsze w tym wizerunku są farbowane na blond włosy oraz opalona skóra. Kolejnym wyznacznikiem są oczy, optycznie powiększane za pomocą różnych technik kosmetycznych - czarny tusz do rzęs służy jako eyeliner, a korektor używany jest zamiast cieni do powiek. Makijaż ganguro uzupełniają sztuczne rzęsy, puder rozświetlający oraz biała lub perłowa szminka na ustach. Ganguro maskują wszystkie typowe cechy Azjatek. Na charakterystyczny strój składają się minispódniczka oraz buty na platformach, a do tego mnogość bransoletek i koralików, kolczyki i kwiaty we włosach. W ubiorze dominują jasne, często krzykliwe kolory. Nieodłącznym gadżetem jest telefon komórkowy ozdabiany zawieszkami i kolorowymi naklejkami ze specjalnych automatów.Osoby identyfikujące się z tym stylem zachowują się żywiołowo, beztrosko, nie przejmują się zakazami, czy opinią innych ludzi.

Decora



Słodko, uroczo i różowo duuużo różowego, tak można określić styl Decora. Pojęcie że czegoś może być  za dużo tutaj nie istnieje, właśnie im więcej tym lepiej. Królują spinki, przypinki i masa innych "słodkich" akcesoriów. Element obowiązkowy to dwie inne skarpetki lub kilka nałożonych jedna na drugą. Jest to jeden z najbardziej popularnych styli w Japonii.
Istnieje wiele stylów pokrewnych, które czerpią z Dekora, jak istnieje wiele typów Dekora... Ale nie będę nawet próbować tego tutaj zebrać i rozgryźć, bo nie mam wystarczającej wiedzy... Styl ten jest też dość niszowy, jako że jest praktykowany "weekendowo" - dziewczyny i panie, które w weekendy przywdziewają swoje kolorowe kreacje, w poniedziałek rano wracają do mundurka czy stroju office lady.

to jest teledysk który doskonale prezentuje styl decora.
życzę powodzenia przy oglądaniu go XD
 Lolita



Styli lolity jest kilka oto niektóre z nich:

Gothic lolita (nazywana w Japonii goth-loli albo gosurori) to stroje z epoki edwardiańskiej (początek XX w.), czyli sukienki na sztywnym kloszu, kapelusiki z koronki, parasolki, loki itp. Dominują ciemne kolory:czarny, granatowy, purpurowy. Do tego oczywiście czarny makijaż i często krwistoczerwona szminka. W biżuterii dominują motywy religijne, torebki mają często kształty nietoperzy, krucyfiksów, trumien itp. Mocna i lekko wypaczona inspiracja gotyckimi powieściami grozy.

Sweet lolita (amaloli) czerpie inspirację ze stylu rokoko i mang dla dziewcząt. Tutaj dominują lekkie, cukierkowe kolory i motywy fantasy. Makijaż w tonacji pastelowej, z przewagą różu. Buty są płaskie albo na małym obcasie, żeby podkreślić dziecinny charakter lolitki. Torebki i biżuteria mają na ogół kształt kokardek, ciastek z kremem, serduszek, zwierzątek itp. Subkultura sweet lolita wyodrębniła jeszcze 2 inne podstyle: wiejska lolitka (fartuszki w kratkę, wiklinowe koszyczki itp.) i shirololi, czyli lolitka ubrana wyłącznie na biało.


Classic lolita to styl bardziej dojrzały i stonowany. Inspirację czerpie głównie z baroku i rokoko. Makijaż bliski stylowi sweet lolita, ale bardziej naturalny, akcesoria są bardziej funkcjonalne. Przeważają kolory ciemne i niekrzykliwe.

Punk lolita to wybuchowa mieszanka stylu lolitki z elementami stylu punk. Kratka, długie, ciężkie buciory na koturnach, łańcuchy i metalowe nity, obcisłe mini spódniczki zamiast wielkich kloszy. Styl punk lolita mocno nawiązuje do trendów londyńskiego Camden Town. 

Wa/Qi lolita to styl lolitki oparty na tradycyjnych strojach japońskich (waloli) i chińskich (qiloli). Tutaj nie ma zaskoczenia: są kimona, sukienki qi-pao, buty typu zori i okobo, a także kolorowe ozdoby do włosów przypominające ubiór maiko.


 To oczywiście nie wszystkie style jakie znajdziemy w Japonii, ale te są najbardziej charakterystyczne.



Źródła:   http://pl.wikipedia.org/wiki/Ganguro
               http://japonofilka.blogspot.com/2008/09/gotyk-i-rokoko-po-japosku.html
              http://azjatyckicukier.blogspot.com/2012/02/styl-decora-czyli-kiedy-pojecie-za-duzo.html